Jak przewidzieć ryzyko sercowo-naczyniowe, zanim rozwinie się choroba?

PREVENT łączył uznane czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego – w tym ciśnienie tętnicze, cholesterol, palenie tytoniu, cukrzycę oraz leczenie nadciśnienia tętniczego lub hipercholesterolemii – z czynnością nerek mierzoną szacowanym współczynnikiem przesączania kłębuszkowego (eGFR).

Modele były swoiste dla płci, nie wykorzystywały rasy jako predyktora i uwzględniały ryzyko konkurujące zgonu z przyczyn innych niż choroba sercowo-naczyniowa. Dodatkowe równania obejmowały jako opcjonalne predyktory wskaźnik albumina/kreatynina w moczu (UACR), HbA1c i deprywację społeczną.

W zewnętrznej walidacji obejmującej ponad 3,3 miliona osób dorosłych równania wykazały dobrą dyskryminację i kalibrację dla chorób sercowo-naczyniowych ogółem, z podobną skutecznością dla ASCVD i niewydolności serca.

Choroba sercowo-naczyniowa często rozwija się przez wiele lat, zanim wystąpią objawy lub zdarzenie kliniczne. Wcześniejsze oszacowanie ryzyka może pomóc zidentyfikować osoby, które mogą odnieść korzyść z większej uwagi poświęconej modyfikowalnym czynnikom ryzyka sercowo-naczyniowego, metabolicznego i nerkowego.

Dla medycyny długowieczności oznacza to przesunięcie uwagi z reagowania na rozwiniętą chorobę na rozpoznawanie ryzyka wtedy, gdy wciąż istnieje możliwość profilaktyki.

Dużą zaletą PREVENT jest zintegrowanie rutynowo dostępnych danych o zdrowiu układu sercowo-naczyniowego, metabolizmu i nerek w jednym modelu ryzyka. Odzwierciedla to ścisłe współdziałanie tych układów w rozwoju chorób sercowo-naczyniowych.

W praktyce klinicznej obliczone ryzyko sercowo-naczyniowe może wspierać decyzje dotyczące intensywności działań profilaktycznych oraz tego, czy wskazana jest dodatkowa ocena ryzyka. Nie należy go jednak interpretować jako rozpoznania ani jako dokładnej prognozy tego, co spotka konkretnego pacjenta.