Wysoki cholesterol LDL jest ważnym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego. Długotrwała ekspozycja na cholesterol LDL przyczynia się z czasem do rozwoju miażdżycy.
Czy jednak bardzo wysokie stężenie cholesterolu LDL oznacza, że w tętnicach serca jest już blaszka miażdżycowa?
Niekoniecznie.
W analizie z 2024 roku, przeprowadzonej w ramach Miami Heart Study, zbadano 1808 dorosłych w wieku 40–65 lat, którzy nie mieli objawów sercowo-naczyniowych i nie przyjmowali statyn. Badacze wykorzystali tomografię komputerową (TK), aby bezpośrednio sprawdzić obecność blaszek miażdżycowych w tętnicach wieńcowych.
Wśród uczestników ze stężeniem cholesterolu LDL wynoszącym 190 mg/dL lub więcej 40% nie miało wykrywalnych blaszek w tętnicach wieńcowych.
Ten wynik nie oznacza, że bardzo wysoki cholesterol LDL jest nieszkodliwy.
Cholesterol LDL z czasem przyczynia się do rozwoju miażdżycy. Osoba, u której dziś nie wykrywa się blaszek, nadal może mieć znaczne długoterminowe ryzyko sercowo-naczyniowe, jeśli ekspozycja na wysoki cholesterol LDL będzie trwała.
Badanie pokazuje więc ważną różnicę między czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego a zaawansowaniem choroby, która już się rozwinęła.
Badanie krwi mierzy stężenie cholesterolu LDL krążącego we krwi. Nie pokazuje bezpośrednio, czy w tętnicach wieńcowych już powstały blaszki miażdżycowe.
Dlatego cholesterol LDL należy interpretować łącznie z wiekiem, ciśnieniem tętniczym, paleniem tytoniu, cukrzycą, wywiadem rodzinnym i innymi czynnikami wpływającymi na ryzyko sercowo-naczyniowe.
