Dieta ketogeniczna może poprawiać niektóre wskaźniki zdrowotne.
Może jednak również powodować problemy, których nie należy pomijać.
Jednym z najważniejszych jest cholesterol LDL.
Badania kliniczne pokazują, że niektóre warianty keto mogą zwiększać jego stężenie. Ma to znaczenie, ponieważ utrzymujący się wysoki LDL przyczynia się do rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych.
Kolejną kwestią jest skład ciała.
Niektóre podejścia ketogeniczne zmniejszały masę ciała i ilość tkanki tłuszczowej, ale wiązały się również z utratą masy mięśniowej.
W zdrowym starzeniu spadek masy ciała kosztem niepotrzebnej utraty mięśni nie jest korzystnym wynikiem.
Liczy się także jakość diety.
Ograniczenie węglowodanów usuwa lub znacznie redukuje wiele produktów. Źle zaplanowana dieta może przez to zmniejszać spożycie i różnorodność produktów pełnoziarnistych, roślin strączkowych, owoców i innych roślinnych źródeł błonnika.
Produkty te dostarczają nie tylko węglowodanów, lecz także błonnika, witamin, składników mineralnych i związków roślinnych oraz wspierają mikrobiom jelitowy.
Równie ważne jest źródło tłuszczu.
Dieta ketogeniczna zdominowana przez tłuszcze nasycone bardzo różni się od tej, która opiera się na tłuszczach nienasyconych z oliwy, orzechów, nasion i ryb.
Keto nie należy więc oceniać wyłącznie na podstawie tego, czy organizm wytwarza ciała ketonowe.
Podczas stosowania diety ketogenicznej warto zwracać uwagę na cholesterol LDL, ogólną jakość żywienia i skład ciała, szczególnie przy dłuższym jej utrzymywaniu.
