Wskaźnik zwapnień w tętnicach wieńcowych pokazuje, ile zwapniałej blaszki miażdżycowej można wykryć w tętnicach wieńcowych.
Dlaczego jednak wyższy wynik ma znaczenie dla długoterminowego zdrowia serca?
W dużym badaniu opublikowanym w 2025 roku obserwowano ponad 66 000 dorosłych bez objawów, z medianą okresu obserwacji wynoszącą 12,5 roku. Badacze sprawdzali, czy ilość zwapnień w tętnicach wieńcowych wiąże się z długoterminową śmiertelnością związaną z niewydolnością serca.
Stwierdzili wyraźną zależność: wraz ze wzrostem wskaźnika zwapnień w tętnicach wieńcowych rosła również śmiertelność związana z niewydolnością serca.
W porównaniu z osobami bez wykrywalnych zwapnień w tętnicach wieńcowych związek ten stawał się coraz silniejszy wraz ze wzrostem CAC. Osoby z CAC ≥400 miały – po uwzględnieniu głównych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego – około siedmiokrotnie wyższe ryzyko względne zgonu związanego z niewydolnością serca niż osoby z CAC = 0.
Nie oznacza to, że zwapnienia w tętnicach wieńcowych powodują niewydolność serca. Nie oznacza to również, że u osoby z wysokim wskaźnikiem zwapnień rozwinie się niewydolność serca lub że umrze ona z jej powodu.
W rzeczywistości zgony związane z niewydolnością serca były w tym badaniu stosunkowo rzadkie.
Wysoki wskaźnik zwapnień może raczej identyfikować osoby, u których z czasem nagromadziło się większe obciążenie chorobą sercowo-naczyniową i ryzykiem.
Dlatego wynik ten może być przydatny w profilaktyce. Wyższy wskaźnik CAC może dostarczyć lekarzom dodatkowych informacji przy ocenie długoterminowego ryzyka sercowo-naczyniowego i decydowaniu, jak intensywnie należy kontrolować czynniki ryzyka.
