Mitochondria wytwarzają dużą część energii potrzebnej komórkom. Uczestniczą też w metabolizmie, sygnalizacji komórkowej i regulacji zapalenia.
Gdy stają się mniej zdolne do skutecznego pełnienia tych funkcji, mówimy o dysfunkcji mitochondriów.
Ich funkcja może pogarszać się z wiekiem. Uszkodzone mitochondria mogą mniej wydajnie produkować energię i zaburzać procesy komórkowe.
Dysfunkcja mitochondriów jest również jednym z procesów biologicznych związanych ze starzeniem.
Jaki związek ma z tym mikrobiom jelitowy?
Mikroorganizmy wytwarzają wiele substancji oddziałujących z organizmem. Część metabolitów może wpływać na funkcjonowanie mitochondriów.
Zmiany mikrobiomu mogą zmieniać równowagę tych substancji.
Niektóre bakterie wytwarzają krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe oddziałujące ze szlakami komórkowymi i metabolicznymi. Inne produkty mogą nasilać zapalenie lub wpływać na sygnalizację metaboliczną.
Tworzy to kilka możliwych połączeń między mikrobiomem i mitochondriami.
Metabolity mogą oddziaływać bezpośrednio z procesami mitochondrialnymi albo pośrednio poprzez metabolizm, regulację odporności i stan zapalny.
Relacja może działać w obu kierunkach. Zmiany funkcji mitochondriów wpływają na metabolizm i odporność, co może modyfikować środowisko życia mikrobiomu.
Jest to szczególnie interesujące w starzeniu, ponieważ mikrobiom i funkcje mitochondriów zmieniają się w czasie.
Badacze sprawdzają, czy zmiany metabolitów, metabolizmu i zapalenia związane z mikrobiomem mogą przyczyniać się do upośledzenia funkcji mitochondriów podczas starzenia.
Dowody nadal się rozwijają. Zmiana mikrobiomu nie oznacza dysfunkcji mitochondriów, a nie wiadomo jeszcze, czy modyfikacja mikrobiomu może jej zapobiec lub ją odwrócić u ludzi.
Relacja mikrobiom–mitochondria jest rozwijającym się obszarem badań nad długowiecznością, łączącym zmiany w jelitach z procesami komórkowymi starzenia.
