Mikrobiom jelitowy zmienia się przez całe życie.
Czy może jednak powiedzieć coś o tym, jak zdrowo się starzejemy?
Badania wskazują, że może dostarczać użytecznych informacji, ale nie potrafi jeszcze przewidywać długości życia.
Badanie ponad 9000 osób wykazało, że od późnej dorosłości mikrobiomy stawały się coraz bardziej indywidualne.
Po około 80. roku życia wzorzec różnił się zależnie od zdrowia.
U zdrowszych osób starszych mikrobiomy nadal stawały się bardziej indywidualne. U osób w gorszym zdrowiu było to znacznie mniej widoczne.
Badacze wykazali też związki między wzorcami mikrobiomu a metabolitami mikrobiologicznymi we krwi.
A co z przeżyciem?
W badaniu obserwowano 706 starszych mężczyzn przez około cztery lata.
Wśród 256 mężczyzn w wieku co najmniej 85 lat mniejsza unikalność mikrobiomu wiązała się z krótszym przeżyciem.
Wyższa liczebność Bacteroides również wiązała się z większą śmiertelnością w tej starszej grupie.
Są to zależności statystyczne. Nie pokazują, że mikrobiom decydował o długości życia tych mężczyzn.
Co jest pierwsze: zdrowie czy mikrobiom?
To jedno z głównych pytań badań nad mikrobiomem i długowiecznością.
Mikrobiom może wpływać na zdrowie poprzez oddziaływanie z metabolizmem, odpornością i barierą jelitową.
Jednocześnie zdrowie również wpływa na mikrobiom.
Choroba może zmieniać dietę i aktywność. Leki i antybiotyki oddziałują bezpośrednio na mikrobiom, podobnie jak wiek, styl życia i środowisko.
Mikrobiom związany z krótszym przeżyciem może więc częściowo odzwierciedlać wcześniej istniejące gorsze zdrowie.
Obecne badania nie zawsze potrafią rozdzielić te wpływy.
Co to oznacza dla długowieczności?
Mikrobiom może dostarczać informacji o sposobie starzenia się organizmu.
Badanie mikrobiomu nie jest jednak testem przewidywanej długości życia.
Jego wartość polega na analizie indywidualnego mikrobiomu razem ze zdrowiem, dietą, lekami i stylem życia.
Informacje te mogą wskazywać obszary, w których zmiany diety i stylu życia mogłyby wspierać zdrowszy mikrobiom.
Badania zmierzają ku podejściom bardziej spersonalizowanym: ustaleniu, które wzorce i interwencje są ważne dla konkretnej osoby, zamiast definiowania jednego ideału dla wszystkich.
