Artykuł
ARTYKUŁ LONGEVITYZdrowe starzenieIstotne

NAD⁺ a długowieczność — co dziś udowodniono?

ID artykułu 02-HA-LI-00207

Wizualizacja artykułu o NAD⁺ i długowieczności

NAD⁺ stał się jedną z najczęściej omawianych cząsteczek w nauce o długowieczności.

Jest niezbędny do wytwarzania energii w komórkach i uczestniczy w naprawie DNA, odpowiedzi na stres komórkowy oraz innych procesach, które z wiekiem nabierają coraz większego znaczenia.

Doprowadziło to do prostej i atrakcyjnej koncepcji:

Skoro NAD⁺ zmienia się z wiekiem, czy zwiększenie jego poziomu może pomóc nam starzeć się wolniej?

Biologia jest obiecująca. Co jednak rzeczywiście udowodniono u ludzi?

Czym jest NAD⁺?

NAD⁺ to dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy.

Występuje w komórkach całego organizmu i odgrywa centralną rolę w przekształcaniu składników odżywczych w energię komórkową. Potrzebują go również enzymy uczestniczące w naprawie DNA, sygnalizacji komórkowej i odpowiedzi na stres metaboliczny.

Zmiany metabolizmu NAD⁺ wiążą się ze starzeniem, choć zależność ta jest złożona. Jego poziom może różnić się między tkankami, a zmiany związane z wiekiem nie przebiegają jednakowo w całym organizmie.

Czyni to NAD⁺ ważnym celem badań nad starzeniem, ale jeszcze nie udowodnionym miernikiem ani sposobem leczenia starzenia.

Jak można zwiększyć poziom NAD⁺?

Jednym z podejść jest dostarczanie związków, z których organizm może wytwarzać NAD⁺.

Dwa najlepiej zbadane to:

NMN — mononukleotyd nikotynamidowy

oraz

NR — rybozyd nikotynamidu.

Oba są prekursorami NAD⁺.

Niektóre kliniki długowieczności i wellness oferują również dożylne podawanie samego NAD⁺.

Podejść tych nie należy uznawać za równoważne. Różnią się drogą podania oraz — co ważne — poziomem dostępnych dowodów klinicznych.

Czy NMN i NR rzeczywiście zwiększają poziom NAD⁺?

W tej kwestii dane z badań u ludzi są stosunkowo jednoznaczne.

W przeglądzie systematycznym z 2026 roku uwzględniono 33 badania interwencyjne z udziałem ludzi, w tym 28 badań randomizowanych.

We wszystkich badaniach doustne NMN i NR konsekwentnie wykazywały oddziaływanie na cel biochemiczny. W praktyce suplementacja zwiększała poziom krążących lub komórkowych metabolitów związanych z NAD.

Istnieją więc dobre dowody, że prekursory te wpływają na biologię NAD⁺ u ludzi.

Odpowiada to jednak tylko na pierwsze pytanie.

Zmiana biologii NAD⁺ nie jest tym samym co spowolnienie starzenia.

Czy wyższy poziom NAD⁺ poprawia zdrowie?

Tutaj wyniki są znacznie mniej spójne.

W badaniach u ludzi oceniano między innymi sprawność fizyczną, zdrowie metaboliczne, funkcję naczyń i inne wyniki mogące mieć znaczenie dla zdrowego starzenia.

Niektóre badania wykazały korzystne efekty.

W innych stwierdzono niewielkie różnice albo nie stwierdzono ich wcale.

Ogólnie wyniki pozostają niejednorodne i często dotyczą wyłącznie konkretnych punktów końcowych lub populacji.

Mierzalnego wzrostu biomarkerów związanych z NAD nie należy więc automatycznie interpretować jako dowodu, że dana osoba starzeje się wolniej.

Co pokazują badania na zwierzętach?

Badania przedkliniczne są znacznie bardziej zachęcające.

W modelach zwierzęcych zwiększenie dostępności NAD⁺ wiązało się z poprawą metabolizmu, biologii mitochondriów, stanu zapalnego i niektórych wskaźników sprawności fizycznej.

Wyniki te są ważnym powodem, dla którego NAD⁺ pozostaje tak aktywnie badanym obszarem nauki o długowieczności.

Badania na zwierzętach odpowiadają jednak na inne pytanie niż badania kliniczne u ludzi.

Interwencja może poprawiać biologię związaną ze starzeniem u zwierząt laboratoryjnych, a mimo to nie przynosić takich samych korzyści klinicznych ludziom.

Czy zwiększanie poziomu NAD⁺ spowalnia starzenie człowieka?

Jeszcze tego nie wiemy.

Obecne dane z badań u ludzi pokazują, że NMN i NR mogą wpływać na biologię NAD⁺.

Istnieją również obiecujące sygnały dotyczące niektórych wyników zdrowotnych i funkcjonalnych, które wymagają dalszych badań.

Nie mamy jednak dowodów, że zwiększanie poziomu NAD⁺:

spowalnia ogólny proces starzenia biologicznego,

opóźnia wiele chorób związanych z wiekiem,

wydłuża życie w zdrowiu

lub zwiększa długość życia człowieka.

To rozróżnienie ma fundamentalne znaczenie.

Skuteczna interwencja na rzecz długowieczności musi ostatecznie robić więcej niż zmieniać biomarker. Powinna przynosić istotną i powtarzalną poprawę zdrowia oraz sprawności człowieka w czasie.

Autor

Monika Mikulicz-Pasler, MD, PhD

Monika Mikulicz-Pasler, MD, PhD

Specjalistka kardiologii i chorób wewnętrznych

Klinika KCM Longevity

SPERSONALIZOWANA I PROAKTYWNA MEDYCYNA LONGEVITY

WYKORZYSTAJ NAUKĘ O DŁUGOWIECZNOŚCI, ABY STWORZYĆ WŁASNĄ STRATEGIĘ ZDROWOTNĄ

  • Prowadzona przez lekarzy
  • Oparta na nauce
  • Dopasowana do Ciebie
POZNAJ PROGRAM DOPASOWANY DO CIEBIE